Daniel

¹ καί ἀρταξέρξης ὁ ὁ μῆδος παραλαμβάνω ὁ βασιλεία καί δαρεῖος πλήρης ὁ ἡμέρα καί ἔνδοξος ἐν γῆρας

² καί καταἵστημι σατράπης ἑκατόν εἴκοσι ἑπτά ἐπί πᾶς ὁ βασιλεία αὐτός

³ καί ἐπί αὐτός ἀνήρ τρεῖς ἡγέομαι αὐτός καί δανιηλ εἷς εἰμί ὁ τρεῖς ἀνήρ

⁴ ὑπέρ πᾶς ἔχω ἐξουσία ἐν ὁ βασιλεία καί δανιηλ εἰμί ἐνδύω πορφύρα καί μέγας καί ἔνδοξος ἔναντι δαρεῖος ὁ βασιλεύς καθότι εἰμί ἔνδοξος καί ἐπιστήμων καί συνετός καί πνεῦμα ἅγιος ἐν αὐτός καί εὐοδόω ἐν ὁ πραγματεία ὁ βασιλεύς ὅς πράσσω τότε ὁ βασιλεύς βουλεύω καταἵστημι ὁ δανιηλ ἐπί πᾶς ὁ βασιλεία αὐτός καί ὁ δύο ἀνήρ ὅς καταἵστημι μετά αὐτός καί σατράπης ἑκατόν εἴκοσι ἑπτά

⁵ ὅτε δέ βουλεύω ὁ βασιλεύς καταἵστημι ὁ δανιηλ ἐπί πᾶς ὁ βασιλεία αὐτός τότε βουλή καί γνώμη βουλεύω ἐν ἑαυτοῦ ὁ δύο νεανίσκος πρός ἀλλήλω λέγω ἐπεί οὐδείς ἁμαρτία οὐδέ ἄγνοια εὑρίσκω κατά ὁ δανιηλ περί ὅς καταἠγορέω αὐτός πρός ὁ βασιλεύς

⁶ καί εἶπον δεῦτε ἵστημι ὁρισμός κατά ἑαυτοῦ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος οὐ ἀξιόω ἀξίωμα καί οὐ μή εὔχομαι εὐχή ἀπό πᾶς θεός ἕως ἡμέρα τριάκοντα ἀλλά ἤ παρά δαρεῖος ὁ βασιλεύς εἰ δέ μή ἀποθνήσκω ἵνα ἡττάω ὁ δανιηλ ἐναντίον ὁ βασιλεύς καί ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων οἶδα γάρ ὅτι δανιηλ προςεὔχομαι καί δέω κύριος ὁ θεός αὐτός τρίς ὁ ἡμέρα

⁷ τότε προςἔρχομαι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος καί εἶπον ἐναντίον ὁ βασιλεύς

⁸ ὁρισμός καί στάσις ἵστημι ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ὅς ἄν εὔχομαι εὐχή ἤ ἀξιόω ἀξίωμα τις παρά πᾶς θεός ἕως ἡμέρα τριάκοντα ἀλλά ἤ παρά δαρεῖος ὁ βασιλεύς ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων

⁹ καί ἀξιόω ὁ βασιλεύς ἵνα ἵστημι ὁ ὁρισμός καί μή ἀλλοιόω αὐτός διότι οἶδα ὅτι δανιηλ προςεὔχομαι καί δέω τρίς ὁ ἡμέρα ἵνα ἡττάω διά ὁ βασιλεύς καί ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων

¹⁰ καί οὕτως ὁ βασιλεύς δαρεῖος ἵστημι καί κυρόω

¹¹ ἐπιγιγνώσκω δέ δανιηλ ὁ ὁρισμός ὅς ἵστημι κατά αὐτός θυρίς ἀναοἴγω ἐν ὁ ὑπερῷον αὐτός κατέναντι ἰερουσαλήμ καί πίπτω ἐπί πρόσωπον αὐτός τρίς ὁ ἡμέρα καθώς ποιέω ἔμπροσθεν καί δέω

¹² καί αὐτός τηρέω ὁ δανιηλ καί καταλαμβάνω αὐτός εὔχομαι τρίς ὁ ἡμέρα κατά ἕκαστος ἡμέρα

¹³ 13a καί εἶπον αὐτός ὁρκίζω σύ ὁ μῆδος καί πέρσης δόγμα ἵνα μή ἀλλοιόω ὁ πρόσταγμα μηδέ θαυμάζω πρόσωπον καί ἵνα μή ἐλαττόω τις ὁ εἶπον καί κολάζω ὁ ἄνθρωπος ὅς οὐ ἐνμένω ὁ ὁρισμός οὗτος καί εἶπον οὕτως ποιέω καθώς λέγω καί ἵστημι ἐγώ οὗτος

¹⁴ καί εἶπον ἰδού εὑρίσκω δανιηλ ὁ φίλος σύ εὔχομαι καί δέω ὁ πρόσωπον ὁ θεός αὐτός τρίς ὁ ἡμέρα

¹⁵ καί λυπέω ὁ βασιλεύς εἶπον ῥίπτω ὁ δανιηλ εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων κατά ὁ ὁρισμός ὅς ἵστημι κατά αὐτός τότε ὁ βασιλεύς σφόδρα λυπέω ἐπί ὁ δανιηλ καί βοηθέω ὁ ἐκαἱρέω αὐτός ἕως δυσμή ἥλιος ἀπό ὁ χείρ ὁ σατράπης

¹⁶ καί οὐ δύναμαι ἐκαἱρέω αὐτός ἀπό αὐτός

¹⁷ ἀναβοάω δέ δαρεῖος ὁ βασιλεύς εἶπον ὁ δανιηλ ὁ θεός σύ ὅς σύ λατρεύω ἐνδελεχῶς τρίς ὁ ἡμέρα αὐτός ἐκαἱρέω σύ ἐκ χείρ ὁ λέων ἕως πρωΐ θαρρέω

¹⁸ τότε δανιηλ ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων καί φέρω λίθος καί τίθημι εἰς ὁ στόμα ὁ λάκκος καί σφραγίζω ὁ βασιλεύς ἐν ὁ δακτύλιος ἑαυτοῦ καί ἐν ὁ δακτύλιος ὁ μεγιστάν αὐτός ὅπως μή ἀπό αὐτός αἴρω ὁ δανιηλ ἤ ὁ βασιλεύς αὐτός ἀνασπάω ἐκ ὁ λάκκος

¹⁹ τότε ὑποστρέφω ὁ βασιλεύς εἰς ὁ βασίλειον αὐτός καί αὐλίζω νῆστις καί εἰμί λυπέω περί ὁ δανιηλ τότε ὁ θεός ὁ δανιηλ πρόνοια ποιέω αὐτός ἀποκλείω ὁ στόμα ὁ λέων καί οὐ παρα ἐνὀχλέω ὁ δανιηλ

²⁰ καί ὁ βασιλεύς δαρεῖος ὀρθρίζω πρωΐ καί παραλαμβάνω μετά ἑαυτοῦ ὁ σατράπης καί πορεύομαι ἵστημι ἐπί ὁ στόμα ὁ λάκκος ὁ λέων

²¹ τότε ὁ βασιλεύς καλέω ὁ δανιηλ φωνή μέγας μετά κλαυθμός λέγω ὦ δανιηλ εἰ ἄρα ζάω καί ὁ θεός σύ ὅς λατρεύω ἐνδελεχῶς σώζω σύ ἀπό ὁ λέων καί οὐ ἀχρείοω σύ

²² τότε δανιηλ ἐπιἀκούω φωνή μέγας καί εἶπον βασιλεύς ἔτι εἰμί ζάω

²³ καί σώζω ἐγώ ὁ θεός ἀπό ὁ λέων καθότι δικαιοσύνη ἐν ἐγώ εὑρίσκω ἐναντίον αὐτός καί ἐναντίον δέ σύ βασιλεύς οὔτε ἄγνοια οὔτε ἁμαρτία εὑρίσκω ἐν ἐγώ σύ δέ ἀκούω ἄνθρωπος πλανάω βασιλεύς καί ῥίπτω ἐγώ εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων εἰς ἀπώλεια

²⁴ τότε συνἄγω πᾶς ὁ δύναμις καί ὁράω ὁ δανιηλ ὡς οὐ παρα ἐνὀχλέω αὐτός ὁ λέων

²⁵ τότε ὁ δύο ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ καταμαρτυρέω ὁ δανιηλ αὐτός καί ὁ γυνή αὐτός καί ὁ τέκνον αὐτός ῥίπτω ὁ λέων καί ὁ λέων ἀποκτείνω αὐτός καί θλάω ὁ ὀστέον αὐτός

²⁶ τότε δαρεῖος γράφω πᾶς ὁ ἔθνος καί χώρα καί γλῶσσα ὁ οἰκέω ἐν πᾶς ὁ γῆ αὐτός λέγω

²⁷ πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰμί ἐν ὁ βασιλεία ἐγώ εἰμί προςκυνέω καί λατρεύω ὁ θεός ὁ δανιηλ αὐτός γάρ εἰμί θεός μένω καί ζάω εἰς γενεά γενεά ἕως ὁ αἰών

²⁸ ἐγώ δαρεῖος εἰμί αὐτός προςκυνέω καί δουλεύω πᾶς ὁ ἡμέρα ἐγώ ὁ γάρ εἴδωλον ὁ χειροποίητος οὐ δύναμαι σώζω ὡς λυτρόω ὁ θεός ὁ δανιηλ ὁ δανιηλ

²⁹ καί ὁ βασιλεύς δαρεῖος προςτίθημι πρός ὁ γένος αὐτός καί δανιηλ καταἵστημι ἐπί ὁ βασιλεία δαρεῖος καί κῦρος ὁ πέρσης παραλαμβάνω ὁ βασιλεία αὐτός