Habakkuk

¹ ἐπί ὁ φυλακή ἐγώ ἵστημι καί ἐπιβαίνω ἐπί πέτρα καί ἀποσκοπεύω ὁ ὁράω τίς λαλέω ἐν ἐγώ καί τίς ἀποκρίνω ἐπί ὁ ἔλεγχος ἐγώ

² καί ἀποκρίνω πρός ἐγώ κύριος καί εἶπον γράφω ὅρασις καί σαφῶς ἐπί πυξίον ὅπως διώκω ὁ ἀναγιγνώσκω αὐτός

³ διότι ἔτι ὅρασις εἰς καιρός καί ἀνατέλλω εἰς πέρας καί οὐ εἰς κενός ἐάν ὑστερέω ὑπομένω αὐτός ὅτι ἔρχομαι ἥκω καί οὐ μή χρονίζω

⁴ ἐάν ὑποστέλλω οὐ εὐδοκέω ὁ ψυχή ἐγώ ἐν αὐτός ὁ δέ δίκαιος ἐκ πίστις ἐγώ ζάω

⁵ ὁ δέ καταοἰνόω καί καταφρονητής ἀνήρ ἀλαζών οὐδείς μή περαίνω ὅς πλατύνω καθώς ὁ ᾅδης ὁ ψυχή αὐτός καί οὗτος ὡς θάνατος οὐ ἐνπίμπλημι καί ἐπι συνἄγω ἐπί αὐτός πᾶς ὁ ἔθνος καί εἰςδέχομαι πρός αὐτός πᾶς ὁ λαός

⁶ οὐ οὗτος πᾶς παραβολή κατά αὐτός λαμβάνω καί πρόβλημα εἰς διήγησις αὐτός καί εἶπον οὐαί ὁ πληθύνω ἑαυτοῦ ὁ οὐ εἰμί αὐτός ἕως τίς καί βαρύνω ὁ κλοιός αὐτός στιβαρῶς

⁷ ὅτι ἐξαίφνης ἀναἵστημι δάκνω αὐτός καί ἐκνήφω ὁ ἐπίβουλος σύ καί εἰμί εἰς διαρπαγή αὐτός

⁸ διότι σύ σκυλεύω ἔθνος πολύς σκυλεύω σύ πᾶς ὁ ὑπολείπω λαός διά αἷμα ἄνθρωπος καί ἀσέβεια γῆ καί πόλις καί πᾶς ὁ καταοἰκέω αὐτός

⁹ ὦ ὁ πλεονεκτέω πλεονεξία κακός ὁ οἶκος αὐτός ὁ τάσσω εἰς ὕψος νοσσιά αὐτός ὁ ἐκσπάω ἐκ χείρ κακός

¹⁰ βουλεύω αἰσχύνη ὁ οἶκος σύ συνπεραίνω λαός πολύς καί ἐκἁμαρτάνω ὁ ψυχή σύ

¹¹ διότι λίθος ἐκ τοῖχος βοάω καί κάνθαρος ἐκ ξύλον φθέγγομαι αὐτός

¹² οὐαί ὁ οἰκοδομέω πόλις ἐν αἷμα καί ἑτοιμάζω πόλις ἐν ἀδικία

¹³ οὐ οὗτος εἰμί παρά κύριος παντοκράτωρ καί ἐκλείπω λαός ἱκανός ἐν πῦρ καί ἔθνος πολύς ὀλιγοψυχέω

¹⁴ ὅτι πίμπλημι ὁ γῆ ὁ γιγνώσκω ὁ δόξα κύριος ὡς ὕδωρ κατακαλύπτω αὐτός

¹⁵ ὦ ὁ ποτίζω ὁ πλησίον αὐτός ἀνατροπή θολερός καί μεθύω ὅπως ἐπιβλέπω ἐπί ὁ σπήλαιον αὐτός

¹⁶ πλησμονή ἀτιμία ἐκ δόξα πίνω καί σύ καί διασαλεύω καί σείω κυκλόω ἐπί σύ ποτήριον δεξιός κύριος καί συνἄγω ἀτιμία ἐπί ὁ δόξα σύ

¹⁷ διότι ἀσέβεια ὁ λίβανος καλύπτω σύ καί ταλαιπωρία θηρίον πτοέω σύ διά αἷμα ἄνθρωπος καί ἀσέβεια γῆ καί πόλις καί πᾶς ὁ καταοἰκέω αὐτός

¹⁸ τί ὠφελέω γλυπτός ὅτι γλύφω αὐτός πλάσσω αὐτός χώνευμα φαντασία ψευδής ὅτι πείθω ὁ πλάσσω ἐπί ὁ πλάσμα αὐτός ὁ ποιέω εἴδωλον κωφός

¹⁹ οὐαί ὁ λέγω ὁ ξύλον ἐκνήφω ἐκἐγείρω καί ὁ λίθος ὑψόω καί αὐτός εἰμί φαντασία οὗτος δέ εἰμί ἔλασμα χρυσίον καί ἀργύριον καί πᾶς πνεῦμα οὐ εἰμί ἐν αὐτός

²⁰ ὁ δέ κύριος ἐν ναός ἅγιος αὐτός εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον αὐτός πᾶς ὁ γῆ