Ecclesiastes

¹ καί μιμνήσκω ὁ κτίζω σύ ἐν ἡμέρα νεότης σύ ἕως ὅστις μή ἔρχομαι ἡμέρα ὁ κακία καί φθάνω ἔτος ἐν ὅς εἶπον οὐ εἰμί ἐγώ ἐν αὐτός θέλημα

² ἕως ὅς μή σκοτίζω ὁ ἥλιος καί ὁ φῶς καί ὁ σελήνη καί ὁ ἀστήρ καί ἐπιστρέφω ὁ νέφος ὀπίσω ὁ ὑετός

³ ἐν ἡμέρα ὅς ἐάν σαλεύω φύλαξ ὁ οἰκία καί διαστρέφω ἀνήρ ὁ δύναμις καί ἀργέω ὁ ἀλήθω ὅτι ὀλιγόω καί σκοτάζω ὁ βλέπω ἐν ὁ ὀπή

⁴ καί κλείω θύρα ἐν ἀγορά ἐν ἀσθένεια φωνή ὁ ἀλήθω καί ἀναἵστημι εἰς φωνή ὁ στρουθίον καί ταπεινόω πᾶς ὁ θυγάτηρ ὁ ἆ

⁵ καί γέ ἀπό ὕψος ὁράω καί θάμβος ἐν ὁ ὁδός καί ἀνθέω ὁ ἀμύγδαλον καί παχύνω ὁ ἀκρίς καί διασκεδάζω ὁ κάππαρις ὅτι πορεύομαι ὁ ἄνθρωπος εἰς οἶκος αἰών αὐτός καί κυκλόω ἐν ἀγορά ὁ κόπτω

⁶ ἕως ὅστις μή ἀνατρέπω σχοινίον ὁ ἀργύριον καί συνθλίβω ἀνθέμιον ὁ χρυσίον καί συντρίβω ὑδρία ἐπί ὁ πηγή καί συντροχάζω ὁ τροχός ἐπί ὁ λάκκος

⁷ καί ἐπιστρέφω ὁ χοῦς ἐπί ὁ γῆ ὡς εἰμί καί ὁ πνεῦμα ἐπιστρέφω πρός ὁ θεός ὅς δίδωμι αὐτός

⁸ ματαιότης ματαιότης εἶπον ὁ ἐκκλησιαστής ὁ πᾶς ματαιότης

⁹ καί περισσόν ὅτι γίγνομαι ἐκκλησιαστής σοφός ἔτι διδάσκω γνῶσις σύν ὁ λαός καί οὖς ἐκἰχνιάζω κόσμιον παραβολή

¹⁰ πολύς ζητέω ἐκκλησιαστής ὁ εὑρίσκω λόγος θέλημα καί γράφω εὐθύτης λόγος ἀλήθεια

¹¹ λόγος σοφός ὡς ὁ βούκεντρον καί ὡς ἧλος φυτεύω ὅς παρά ὁ σύναγμα δίδωμι ἐκ ποιμήν εἷς καί περισσόν ἐκ αὐτός

¹² υἱός ἐγώ φυλάσσω ποιέω βιβλίον πολύς οὐ εἰμί περασμός καί μελέτη πολύς κόπωσις σάρξ

¹³ τέλος λόγος ὁ πᾶς ἀκούω ὁ θεός φοβέω καί ὁ ἐντολή αὐτός φυλάσσω ὅτι οὗτος πᾶς ὁ ἄνθρωπος

¹⁴ ὅτι σύν πᾶς ὁ ποίημα ὁ θεός ἄγω ἐν κρίσις ἐν πᾶς παραὁράω ἐάν ἀγαθός καί ἐάν πονηρός