Ecclesiastes

¹ εἰμί πονηρία ὅς ὁράω ὑπό ὁ ἥλιος καί πολύς εἰμί ἐπί ὁ ἄνθρωπος

² ἀνήρ ὅς δίδωμι αὐτός ὁ θεός πλοῦτος καί ὑποἄρχω καί δόξα καί οὐ εἰμί ὑστερέω ὁ ψυχή αὐτός ἀπό πᾶς ὅς ἐπιθυμέω καί οὐ ἐξουσιάζω αὐτός ὁ θεός ὁ ἐσθίω ἀπό αὐτός ὅτι ἀνήρ ξένος ἐσθίω αὐτός οὗτος ματαιότης καί ἀρρωστία πονηρός εἰμί

³ ἐάν γεννάω ἀνήρ ἑκατόν καί ἔτος πολύς ζάω καί πλῆθος ὅς τις εἰμί ἡμέρα ἔτος αὐτός καί ψυχή αὐτός οὐ ἐνπίμπλημι ἀπό ὁ ἀγαθωσύνη καί γέ ταφή οὐ γίγνομαι αὐτός εἶπον ἀγαθός ὑπέρ αὐτός ὁ ἔκτρωμα

⁴ ὅτι ἐν ματαιότης ἔρχομαι καί ἐν σκότος πορεύομαι καί ἐν σκότος ὄνομα αὐτός καλύπτω

⁵ καί γέ ἥλιος οὐ ὁράω καί οὐ γιγνώσκω ἀνάπαυσις οὗτος ὑπέρ οὗτος

⁶ καί εἰ ζάω χίλιοι ἔτος κάθοδος καί ἀγαθωσύνη οὐ ὁράω μή οὐ εἰς τόπος εἷς ὁ πᾶς πορεύομαι

⁷ πᾶς μόχθος ὁ ἄνθρωπος εἰς στόμα αὐτός καί γέ ὁ ψυχή οὐ πληρόω

⁸ ὅτι τίς περισσεία ὁ σοφός ὑπέρ ὁ ἄφρων διότι ὁ πένης οἶδα πορεύομαι κατέναντι ὁ ζωή

⁹ ἀγαθός ὅραμα ὀφθαλμός ὑπέρ πορεύομαι ψυχή καί γέ οὗτος ματαιότης καί προαίρεσις πνεῦμα

¹⁰ εἰ τίς γίγνομαι ἤδη καλέω ὄνομα αὐτός καί γιγνώσκω ὅς εἰμί ἄνθρωπος καί οὐ δύναμαι ὁ κρίνω μετά ὁ ἰσχυρός ὑπέρ αὐτός

¹¹ ὅτι εἰμί λόγος πολύς πληθύνω ματαιότης τίς περισσόν ὁ ἄνθρωπος

¹² ὅτι τίς οἶδα τίς ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ ζωή ἀριθμός ἡμέρα ζωή ματαιότης αὐτός καί ποιέω αὐτός ἐν σκιά ὅτι τίς ἀποἀγγέλλω ὁ ἄνθρωπος τίς εἰμί ὀπίσω αὐτός ὑπό ὁ ἥλιος