Ezekiel

¹ καί γίγνομαι ἐν ὁ ἑνδέκατος ἔτος ἐν ὁ τρίτος μήν εἷς ὁ μήν γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω

² υἱός ἄνθρωπος εἶπον πρός φαραώ βασιλεύς αἴγυπτος καί ὁ πλῆθος αὐτός τίς ὁμοιόω σεαυτοῦ ἐν ὁ ὕψος σύ

³ ἰδού ασσουρ κυπάρισσος ἐν ὁ λίβανος καί καλός ὁ παραφυάς καί ὑψηλός ὁ μέγεθος εἰς μέσος νεφέλη γίγνομαι ὁ ἀρχή αὐτός

⁴ ὕδωρ ἐκτρέφω αὐτός ὁ ἄβυσσος ὑψόω αὐτός ὁ ποταμός αὐτός ἄγω κύκλος ὁ φυτόν αὐτός καί ὁ σύστεμα αὐτός ἐκ ἀποστέλλω εἰς πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον

⁵ ἕνεκεν οὗτος ὑψόω ὁ μέγεθος αὐτός παρά πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον καί πλατύνω ὁ κλάδος αὐτός ἀπό ὕδωρ πολύς

⁶ ἐν ὁ παραφυάς αὐτός νοσσεύω πᾶς ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί ὑποκάτω ὁ κλάδος αὐτός γεννάω πᾶς ὁ θηρίον ὁ πεδίον ἐν ὁ σκιά αὐτός καταοἰκέω πᾶς πλῆθος ἔθνος

⁷ καί γίγνομαι καλός ἐν ὁ ὕψος αὐτός διά ὁ πλῆθος ὁ κλάδος αὐτός ὅτι γίγνομαι ὁ ῥίζα αὐτός εἰς ὕδωρ πολύς

⁸ κυπάρισσος τοιοῦτος οὐ γίγνομαι ἐν ὁ παράδεισος ὁ θεός καί πίτυς οὐ ὅμοιος ὁ παραφυάς αὐτός καί ἐλάτη οὐ γίγνομαι ὅμοιος ὁ κλάδος αὐτός πᾶς ξύλον ἐν ὁ παράδεισος ὁ θεός οὐ ὁμοιόω αὐτός ἐν ὁ κάλλος αὐτός

⁹ διά ὁ πλῆθος ὁ κλάδος αὐτός καί ζηλόω αὐτός ὁ ξύλον ὁ παράδεισος ὁ τρυφή ὁ θεός

¹⁰ διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἀντί ὅς γίγνομαι μέγας ὁ μέγεθος καί δίδωμι ὁ ἀρχή σύ εἰς μέσος νεφέλη καί ὁράω ἐν ὁ ὑψόω αὐτός

¹¹ καί παραδίδωμι αὐτός εἰς χείρ ἄρχων ἔθνος καί ποιέω ὁ ἀπώλεια αὐτός

¹² καί ἐκὀλεθρεύω αὐτός ἀλλότριος λοιμός ἀπό ἔθνος καί καταβάλλω αὐτός ἐπί ὁ ὄρος ἐν πᾶς ὁ φάραγξ πίπτω ὁ κλάδος αὐτός καί συντρίβω ὁ στέλεχος αὐτός ἐν πᾶς πεδίον ὁ γῆ καί καταβαίνω ἀπό ὁ σκέπης αὐτός πᾶς ὁ λαός ὁ ἔθνος καί ἐδαφίζω αὐτός

¹³ ἐπί ὁ πτῶσις αὐτός ἀναπαύω πᾶς ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί ἐπί ὁ στέλεχος αὐτός γίγνομαι πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἀγρός

¹⁴ ὅπως μή ὑψόω ἐν ὁ μέγεθος αὐτός πᾶς ὁ ξύλον ὁ ἐν ὁ ὕδωρ καί οὐ δίδωμι ὁ ἀρχή αὐτός εἰς μέσος νεφέλη καί οὐ ἵστημι ἐν ὁ ὕψος αὐτός πρός αὐτός πᾶς ὁ πίνω ὕδωρ πᾶς δίδωμι εἰς θάνατος εἰς γῆ βάθος ἐν μέσος υἱός ἄνθρωπος πρός καταβαίνω εἰς βόθρος

¹⁵ ὅδε λέγω κύριος κύριος ἐν ὅς ἡμέρα καταβαίνω εἰς ᾅδης πενθέω αὐτός ὁ ἄβυσσος καί ἐπιἵστημι ὁ ποταμός αὐτός καί κωλύω πλῆθος ὕδωρ καί σκοτάζω ἐπί αὐτός ὁ λίβανος πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον ἐπί αὐτός ἐκλύω

¹⁶ ἀπό ὁ φωνή ὁ πτῶσις αὐτός σείω ὁ ἔθνος ὅτε καταβιβάζω αὐτός εἰς ᾅδης μετά ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος καί παρακαλέω αὐτός ἐν γῆ πᾶς ὁ ξύλον ὁ τρυφή καί ὁ ἐκλεκτός ὁ λίβανος πᾶς ὁ πίνω ὕδωρ

¹⁷ καί γάρ αὐτός καταβαίνω μετά αὐτός εἰς ᾅδης ἐν ὁ τραυματίας ἀπό μάχαιρα καί ὁ σπέρμα αὐτός ὁ καταοἰκέω ὑπό ὁ σκέπης αὐτός ἐν μέσος ὁ ζωή αὐτός ἀποὀλλύω

¹⁸ τίς ὁμοιόω καταβαίνω καί καταβιβάζω μετά ὁ ξύλον ὁ τρυφή εἰς γῆ βάθος ἐν μέσος ἀπερίτμητος κοιμάω μετά τραυματίας μάχαιρα οὕτως φαραώ καί ὁ πλῆθος ὁ ἰσχύς αὐτός λέγω κύριος κύριος